Jeg taler ikke dansk.

Ik spreek geen deens. En schrijven doe ik het al helemaal niet, aangezien m'n titel al niet helemaal klopt. Jeg taler ikke dansk. Ik spreek het niet, maar ik praat het wel, een soort van. Jullie snappen me wel. Vond dat het vanochtend al behoorlijk vroeg was, om 7uur beginnen. Het is dan nog net aan toe weer licht. Ik had natuurlijk zo als elke dag een dillema. Dit keer was het het weer. Het zou vandaag de hele dag regenen. En ik zag mezelf al fietsen hoor in m'n werkkleding door de regen. Geloof mij, na 1x door de regen is die broek gelijk niet representatief meer. Je bent dan net een billboard, letterlijk! Maar ik denk dat de goden dat mij op een of andere manier wouden besparen. Op het moment dat ik op de fiest stapte, regende het niet, net zoals op de terug weg. En geloof mij, het is een koude dag vandaag. Vandaag had ik in een rap tempo alles gedaan wat op de openingslijst stond. En toen, tja. De winkel ziet er sinds gister al piekfijn uit door m'n exertice natuurlijk, dus daar kan ik echt niks meer aan veranderen. Rond het middag uur, had Marlies een leuk klusje voor mij bedacht. Het ijs bijvullen. Schepijs. En dan nog wel de pistache en de smarties! Ik heb met veel pijn in m'n hart en veel moeite het ijs weer netjes opgemaakt. Wauw, wat had ik daar best wel trek in zeg! hmm! De tijd vliegt best snel, ookal heb ik niet altijd veel te doen, voor ik het wist ging ik alweer naar huis. Een klein uurtje later weer naar het dorpje geweest. En wat denk je dat ik gezien heb? Een drive-in pinautomaat. Ja, ik meen het, een drive-in pinautomaat! En ik moest geld pinnen natuurlijk, dus daar moest ik op m'n knieeen, m'n uber geheime pincode intoetsen. Het leek wel alsof ik in Madurodam was. Zo schattig was het! Toen in de supermarkt heb ik alle ongezonde weerstaan! Ik ben zowaar trots op mezelf. Normaal weet ik in elke supermarkt die afdeling te vinden, en dit keer rende ik er zowaar bijna voorbij. Waar die goede invloed vandaan komt zou ik niet weten. In tussen tijd ff in slaap gedommeld. Echt lekker 2 minuten. Het ging helemaal nergens over, maar goed, ik zal het wel nodig gehad hebben dan. Toen hadden de dames heerlijk gekookt. Alleen was het totaal niet charmant om te zien, maar och wat was het lekker. Lekker ja, zo lekker zal het weer van morgen niet zijn. Ik ben zelfs bang dat ik als een bezopen blauwe kat aan zal komen op m'n werk.Maar dat zijn zorgen, voor morgen!

Ajuu!

M'n eerste werkdag

Wat klinkt het toch weer raar, m'n eerste werkdag. Alsof ik net 15 ben en tig soliciaties heb gedaan en dan na 1247362 afwijzingen dan toch te zijn aangenomen. Het scheelt voor mij dat ik hiervoor geen solicitatie heb moeten doen. En het helpt ook dat ik al 2x 4 maanden in de dezelfde branche heb gewerkt. Dus ik weet de basisprincipes van hoe alles werkt. Alles is in principes hetzelfde, alleen de systemen, de taal en de mensen zijn anders. Maar dat houdt het natuurlijk ook leuk. En zo kan ik mezelf elke keer weer bewijzen. Deze week is een beetje een rare week voor de camping aangezien het binnenkort Hemelvaart en Pinksteren is. Er moet dus veel gebeuren. Ook vindt de camping het handig als ik van alle werkplekken weet wat ik moet doen. Van zelfsprekend natuurlijk, hoe meer ik weet, hoe beter ik m'n werk kan doen. Dus vanochtend begon ik in het winkeltje.Zorgen dat alle schappen gevuld zijn en dat alles er netjes uitziet. Daar heb ik natuurlijk ook al kaas van gegeten dus dat is voor mij het moeilijkste niet. Toen kwam de openingslijst. Hier staat alles op wat in de ochtend moet gebeuren. Er is enkel 1 probleem. Het is in het Deens! Marlies heeft wel met mij alle punten langs gelopen, maar dan is het nog maar de vraag of ik het morgen ochtend allemaal nog weet als ik moet openen. Na alles uitgelegd was, was daar mijn eerste klant. En jawel, het was een Nederlander. Beter kon mijn dag niet beginnen. Maar daarna kwamen er natuurlijk ook Denen. Stond ik daar te stuntelen. Het enige wat ik echt weet te zeggen is Jeg taler ikke dansk, ofwel ik spreek geen deens. En ik weet dan ook wel de getallen, wel de getallen 1 t/m 10, maar die komen niet zo heel snel naar boven. Maar het komt vanzelf. Elke keer als ik mij weer iets herinner te kunnen zeggen in het deens, wordt er gezegdt dat ik het bijna goed uitspreek en dan wordt er hartelijk om gelachen, omdat m'n nederlandse collega's het nogal leuk vinden om te zien hoe ik als een kip zonder kop de taalbariere probeer te overwinnnen. Gelukkig voor mij dat er een gezegde bestaat: Alle kleine beetjes helpen. Dus hopelijk spreek ik aan het eind van m'n stage et lille smoele dansk. En dan vloeiend. Wat wel vloeiend ging was de ombouwing van de frisdrank. Ik ben zowaar trots op mezelf, zo netjes als het eruit zag. Ha! Toen kwam het leuke werk, de zogehete welkoms mappen maken. We hebben er op de camping 3, Deens, Nederlands en Duits. En in elke map komen andere boekjes en andere versies van de prijslijsten. En er zijn per map 5 prijslijsten. Toen kwam mijn geniale brein op het idee dat hier een snele manier voor moet zijn. Dus wat deed fraulein limburg, die maakte eerst zoveel mogelijk setjes van alle prijslijsten. Dan boekjes en folder de bij, Map klaar. Voor ik het wist had ik genoeg boekjes gevouwen. De tijd vloog voor voorbij. Net zo als de astand van de ene camping naar de andere. Ik hoefde namelijk bijna niet te fietsen opweg naar huis. Vanaf het moment dat ik thuis was, eigenlijk helemaaaaal niet zo veel bijzonders gedaan. Daarom is dit blog minder spannend om te lezen dan de voorgaande.

Tot morgen!

Ode aan de moeders.

Happy mama's dag aan alle moeders en oma's. Moeders staat altijd voor klaar, houdt onvoorwaardelijk van je. Ookal scheerje je kop kaal om daar de sixpack van een mooie jongen opte laten tatoeren. En oma's verwennen je altijd als je daar op bezoek komt, wat elke keer weer lijkt alsof de oma's zich dan voor het eerst wanen in de Jamin. Mijn mamadag was vooral genieten. Eerst weer uit mezelf wakker geworden om 9uur. Wat ik al aardig eng begin te vinden, dat gebeurt thuis namelijk nooit! Het weer was echt super lekker! Een stuk minder wind maakt echt een wereld van verschil. Rond het middag uur naar het vissersdorpje geweest. Super schattig. Echt heel klein en op de een of andere manier ook gewoon echt heel Deens. De auto werd gepakeerd voor de visveiling. In het hoogseizoen kan je daar al om half 5 s'ochtends naar binnen om je eigen stukje vis te veilen. En dat gaat dan zo de hele dag door tot een uurtje of 8. Mij niet gezien dat ik daar ga staan om half 5 s'ochtends. Anders weet ik het wel, dan kan bij terugkomst op de vismarkt in Volendam gaan werken als viswijf. Nee, mij niet gezien. Wist je trouwens dat ze hier gewoon shirts in de Deense Vero Moda hebben met geeft mij Maurits maar? Het is echt zo! Ik heb ze vandaag gezien. Is maar goed ook, want ik heb helemaaal niks oranjes in mn tas zitten. Hoe slecht? Ik moet toch wel mn land steunen als ze tegen Denemarken moeten spelen. Als ik moet werken heb ik geen keus, dan draag ik blauw. De kleur van de zee. Ha! Na even rond gewandeld te hebben en ramptoerist te hebben gespeeld met mn foto camera, begon m'n maag al aardig te knorren. Voor ik wist zat ik op een terrasje met een duitse menu kaart in m'n handen. Toen is m'n oog gevalen op de tonijn mit kartoffelen und Deense mayo. Lekker lekker lekker! Tijdens het eten komen er dan ook nog een keer een stuk of 20 motors voorbij rijden. Is altijd leuk om te zien en ik neem het ze niet kwakelijk, het weer was er perfect voor. Een paar uur later even aan de zumba gezeten en wraps gegeten. ik vind het nou alweer tijd voor een kop thee, een warme douche en m'n bed.

Morgen draait er weer een andere wind!

Het Deense Zandvoort

Gutentag!

Het Deense zandvoort. Daar deed het uitzicht mij aan denken toen ik vanochtend met m'n kop thee en m'n fleece denkentje op de bank zat. Heerlijk vind ik het. Tot nu toe. Het kan natuurlijk altijd nog veranderen. Voor het eerst werd ik gewoon uit mezelf om 9uur wakker en ben ik gelijk m'n bedje uitgegaan. Ik verbaasde mezelf. 1,5 uur later was ik gedouched en al klaar om te kijken waar ik nou precies zit. Maar eerst ging ik even kijken of ik internet had. En ja hoor, bingo! top internet. Ookal ben ik niet te spreken over Skype. Helaas. Afgelopen woensdag heb ik thuis nog gewoon met mams geskyped, inclusied webcam. En nu is het dus zo dat andere mij niet kunnen horen en niet kunnen zien. Ik wordt er schijtziek. Dus alle lieve fans mij, skype gaat het deze zomer niet worden! Waar ik super van baal, maar goed. Ik hou jullie toch per dag op de hoogte via deze blog. Beter kan het niet. Na wat gerotzooid te hebben met skype, toch maar even naar buiten. Er stond een wind! Niet normaal! Nederland is er niks bij. BIjna zag je mij zo door Denemarken vliegen. Ha! En dan toch naar het strand gaan. Dan vraag je natuurlijk om een volledige bodyscrub. Die heb ik zeker ook gehad. Ondanks dat ik m'n winterjas aan had en m'n sjaal omhad zit het zand nog in m'n bh. Tot zover ik dat denk. Ik zal er zometeen wel achter komen als ik ga douchen. Vanmiddag zat ik op de fiets hoor, eerst om met goede moed naar Hvide Sande te fietsen, maar dat raade Marlies zwaar af. 6km fietsen met die wind is een onbegonnen taak. Dan was de camping een stuk beter plan. Dus daar ging ik op de fiets, niet dat ik hoefde te fietsen, want de wind blies mij wel naar m'n werkplek, maar toch. Daar aangekomen even rond gekeken. Het ziet er mooi uit. Toen het restaurant in. Ik heb mij daar aardig vermaakt tot ongeveer een uur geleden. Het werd al aardig donker en m'n fiets had geen licht. Dus ja allerliefste oudjes van mij, ik was voor het donder thuis. Waar ik nu dit verhaal zit te tikken onder het genot van een wijntje. Gister hebben we geproost op een goed seizoen, vandaag was het op de kebab. Zometeen dan maar even dat zand overal wegspoelen en weer lekker onder de wol.

Genieten maar van dit verhaal en verlang maar naar het volgende.

xxxx

Treinreis

Dag lieve fans van mij!

De reis is begonnen hoor. Vanochtend vroeg al, maar nu kan ik er pas wat over neerzetten. Vanochtend heel vroeg opgestaan. Gisteravond werd er op m'n hart gedrukt dat we echt om kwart voor 6 moesten vertrekken! Na een douche en een laagje make up hadden we om half 6 de koffers en dergelijke in de auto gezet en zijn we gaan rijden.Veelste vroeg natuurlijk, maar goed ik wist in iedergeval zeker dat ik m'n trein zou halen. Van m'n vader moest ik niet zo kinderachtig doen, ik was geen 5 meer. Newsflash: de tijd voor m'n laatste opdracht is aangebroken zodat ook ik eindelijk een keer een diploma heb, let me be! Toen ik in de trein at bleek er een gozer op m'n stoel te zitten. Ja dit lezen jullie goed, m'n stoel. Ik heb er immers voor betaald. Ik heb eerst m'n koffer en tas opgeborgen en m'n jas uitgedaan, en heb dit gozer net zo lang aangestaard tot hij wegging. Het heeft gewerkt hoor, nog voor Duivendrecht was hij van m'n plek. In Duivendrecht kwamen er ook 2 heren zitten in de vierzits voor mij. Een gozer daarvan vond het natuurlijk weer nodig om mij in de gaten houden. Ow wat vind ik dat altijd leuk, normaal stopen ze wel als je terug staart, maar dit keer hielp dat niet. In de trein nog lieve woordjes gekregen van m'n lieve vriendinnetje Laura, hmm. Toch wel gek dat zij er dit jaar niet bij is om weer allemaal gekkigheid met mij mee te maken. Eenmaal over de grens, wat snellers was dan gedacht, stond er al vanaf het eerstje stukje statin spoor die leuk Politzei. Nou zo leuk waren ze niet met z'n tienen. En ja hoor, ze komen wagen 7 ingelopen, de wagen waar ik mij in bevindt. En ze lopen ook nog is mijn kant op. Ik dacht NEEEEEEE ik mag niet verder! Waarom ik niet verder zou mogen zou ik niet weten, maar ik schrok maar wel eventjes. En waar stoppen ze, bij de heren in de vierzits voor mij. En maar vragen om legitimatie in het Duits. Die kerels spraken natuurlijk geen woord Duits, maar eentje had niet eens een ID of iets dergelijks, en voor die ander moest even gebeld worden. Ja hoor, ga maar met die Politzei mit. Dan baal je. ik als sensatiezoeker hield dat natuurlijk in de gaten. 5 man liep er met ze mee. Waarvan 1 Politzei man waarvan ik echt niet snapte dat hij bij de Politzei zit, want hij zag er nou niet echt uit alsof hij een top conditie had en hij een reet waar zelfs negerinnen jaloers op zouden kunnen zijn. Maar daar stonden ze hoor met z'n tweeeen, elkaar niet kennende, bij de Politzei auto's. Tas leeghalen, fouilleren enzovoort. Ja, dat is niet in 3 minuten gebeurt, 3 minuten later zou de trein weer verder rijden. Toen ik maar even zag dat ze hun schoenen ook uit moest doen dacht ik: Zeg maar dag met je handje! En toen reed heel leuk de trein ook echt weg. Klein uurtje later kwam ik ana op Osnabruck Hbf en sta ik daar bij die deur, te kloten met een koffer die nogal aan de zware kant is. Staan al die duitsers op het perron mij aan te gapen, niet normaal. Ja hoi, help even of doe je mond weer dicht voordat je stikt in een vlieg. En daar gaan we dan, op weg naar Gleiss 3. Ik hopen op een lift, niet te vinden, tja dan maar met de trap. Goed voor m'n spieren dit. Wauw! ik kom terug met 1 sexy body, ik meen het. Na weer even gebeld te hebben met de camping dat alles ging, ging ik m'n favoriete hobby uitvoeren. Jawel, mensen kijken. En na een half uur kijken heb ik een nieuwe conclusie over Duitsers. Duitsers ruiken naar alcohol en Keizerbroodjes. Ook herken je ze aan hun jampot glazen, die hier blijkbaar nog steeds in de mode zijn, OF aan Becks Gold beertap, die meenemen in de trein en nuttigen. Dat geld eigenlijk alleen voor de heren, want de dames sippen aan de champagne. Ja , ook al om kwart voor 10 s'ochtends. Jongens het is geen carnaval meer, maar goed het zal wel weer ergens op de wereld 4 uur zijn geweest. Voor ik het wist kwam daar m'n trein naar Niebull aan. Ik weer met m'n spullen de trein in. Die trein zat echt bom vol! Op alle rekken en dingen en tussen de stoelen stonden koffers en tassen. Geen plek meer voor m'n koffer. Toen dacht een fraulein dat ze wel even op m'n plek kon gaan zitten, waarop ik m'n beste Duits maar tegen zei dat ik shon die platze erzhalt had. Ha! Ze begreep me maar mooi wel. Toen zei ze oh dat had ik niet gezien. Ja muts, dan moet je kijken, maar de beleefde ik zei maar van das gibt nicht. Zat ik daar in het hoekje bij het raam met m'n voeten op m'n koffer en de man naast me met z'n voeten in het gangpad. Ja sorry, wat moet, dat moest. En wat denk je dat er gebeurt, fraulein Limburg muss pippi machen. Oh jongens, m'n Duits is zo goed! Ha, dus liep ik weer door die trein. Ik kreeg de rust niet in m'n kop. En toch maar mooi 10 minuten later in slaap vallen en een uur later in Hammburg wakker worden. En zo vals als een vos gelijk kijken of mensen hun koffer uit de rekken haalde zodat ik als een gek erheen kon om m'n koffer er neer te leggen. Zo, heb ik ook weer lekkere beenruimte. Maar ondertussen heeft mevrouw al de hele tijd een dilemma, door die heerlijk muziek, kan al niet stil zitten, en dan zo opeens schiet er in eens eens stukje choreo door m'n hoofd, maar goed ik kan moeilijk als een debiel een danspasje gaan wagen midden in de trein. Zometeen neemt de Politzei mij nog mee, omdat ze denken ik speed ofzo hebt gebruikt. En nu heb ik nog een dilemma, die heerlijk tumtummetjes ziten onderin de 1 kilo zak snoep van tantetje, daar kan ik dus pas morgen of overmorgen bij. Ik eet wel snoep, maar zo snel gaat dat dan ook weer niet. Voor ik het wiest zat ik alweer in de trein van Niebull naar Esbjerg. Ik zat al een tijdje in de trein, stapt er op een geve moment zo'n raar vrouwtje in. Zo'n vrouwtje waarvan je denkt dat ze zwaar der neus vol stopt met mag Joost weten wat. Zij keek echt heel high naar m'n schoenen, alsof ze nog nooit schoenen had gezien. Ik voelde me al gelijk bestolen, zo erg. Aangekomen op Esbjerg begon de stress. Op m'n reisscheme stond geen spoor bij de trein naar Ringkoebing. Dus ik kijken op zo'n bord. Ja hoor, staat die trein er wel op met precies dezelfde vertrektijd en precies treinnummer. Staat er niet op dat die naar Ringkoebing ging, dus wat gebeurt er dan, dan schiet ik in de stress. Niet normaal. Toen wou i bellen, deed m'n telefoon het niet. Moest ik eerst alle providers proberen voor ik paps of de camping kon bellen. Uiteindelijk maar gewoon die trein genomen. In de trein voeg ik aan een deen hoe ik in Ringkoebing moest komen. Ja overstappen op Skjern werd er gezegt. Dus ik in Skjern de trein uit. Regenen, regenen, daar werd zelfs een kikker nog bang van. Liep ik naar het stationnetje op zoel naar een bord. Mag je het al raden, stond er geen Ringkoebing op dat bord en het locket en de winkel was al dicht. Dus ik nog meer in de stress, ik zag me al slapen op dat stationnetje. Ookal kon paps er ook niks aan doen, toch bellen he. Simpel een kwestie van niet willen weten dat paps ook geen antwoord had. Maar goed na een paar teleoontjes kon ik van Skjern opgehaald owrden. Maar dan stond ik toch nog maar mooi even buiten naar dat oh zo leuke plattegrond te kijken. En ik zag alleen een weg met iest van Ringkoebingvej ofzo, dus ik zat te malen en ondertussne koud te lijden. Maar niet voor lang, want daar was m'n geliefde mp3 weer, oortjes in en onschuldige danspasjes wagen tot de auto kwam. 10 15 minuten later was de auto er, met Marlies. Mijn heldin van de dag. In de auto even gebabbeld over van alles en nog wat en toen kreeg ik een keus. De keuze of ik naar de camping wou of naar de camping van 1km verderop en daar de tijd te wonen. Keuze snel gemaakt. ik koos voor de camping 1km verderop. Dan moet ik wel elke dag fietsen naar m'n werk maar dat is missschien wel een keertje goed voor me en dan laat ik werk op werk en neem ik het niet mee naar huis, zoals voorgaande jaren. Is toch wel even lekker. En voor ik het wist zat ik een in 2 kamer appartement met Marlies. Ik vind het nu al gezellig. Ik ga nu wel lekker slapen en vooral lekker uitslapen.

Tot next time schatjes! x

Reiseverbindungen

Damen und Heren,

DB haben mir eine angenehme Reise gewunscht! Dat is toch alweer fijn dat men dat mij toewenst, hoewel het eigenlijk van hun een stukje service en klantvriendelijkheid is, maar goed. Ze hadden wel een uitgebreide persoonlijke Reiseshutzes voor mij gemaakt. Deze ziet er alsvolgt uit.
Station Time
Amsterdam Zuid DEP 06:58
Osnabruck Hbf ARR 10:06
DEP11:23
Niebull ARR15:45
DEP 16:06
Esbjerg st. ARR17:59
DEP 19:38
Rinkoebing st. ARR 20:58
Travel date: 11.05.2012
Duration: 14:00

Wat moet ik nou 14uur lang in een trein? buiten dan even een happie eten in Esbjerg.. newsflash: ik kan niet stilzitten! Dit kan twee kanten opgaan, of het wordt een grote ramp, of het wordt het tegenovergestelde. Als het kan zal ik jullie onderweg op de hoogte houden, maar ga er maar niet van uit want die dude van de winkel zei dat ze in die treinen geen internet hebben. Dus hopelijk hebben ze een Maccie in Esbjerg. Mijn koffer is zo goed als ingepakt. Er zit namelijk nog 1 wasje in de droger, maar dat past makelijk in die grote blauwe juttezak. Het meeste heb ik bij me. Zometeen nog even met mams batterijen halen en afscheid nemen. Mijn laatse avondmaal bestaat uit Cajun schotel. Hmmm! JamJamJam. Dan nog even koffie drinken met m'n familie, vroeg slapen en morgen ochtend met m'n slaaperige hoofd de trein in. Ik voel geen stress, ik voel spanning! misschien kom ik die ene lekkere deen al tegen in de trein, haha als dat het geval is, mag die reis wel wat langer duren!

x. Liefde!

Nog 2 nachtjes slapen

Dit is niet oke! dacht ik vandaag de laatste dingentjes te halen, presteer ik het toch om dingen te vergeten. Zoals die heerlijke kledingverfrissers en batterijen. Om kleding om 15uur lang in vacuumzak te hebben zitten, tjaa, dat gaat natuurlijk ontzettend stinken. En zonder batterijen overleeft m'n fotocamera het niet. En daarbij is m'n koffer ook nog is een keer leeg, op m'n oh zo mooie werkkleding na dan. Vandaag dan toch eventjes m'n mp3 volgooien met lekkere muziek. Ik zal het nodig hebben die 13uur lange reis. En dan morgen toch echt mijn koffer inpakken, is vroeg zat. Ookal zullen andere mensen beweren van niet. Hoewel m'n koffer nog niet is ingepakt, ben ik er wel meer dan klaar voor. Ookal om het feit dat ik een enorme aandenken over heb gehouden van m'n laatste werkdag: blauwe bil en een snee over de breedte van m'n arm. Heerlijk! Overkomt ook echt alleen mij. Ik heb die snee nog niet schoongemaakt en dat leek paps wel zo'n slim plan. Dus misschien toch maar even doen voor ik weg ga.

Auf wieder sehen!